Zaćmienie księżyca (foto) i złośliwość rzeczy martwych

Zaćmienie księżyca - 15 czerwca 2011

Zaćmienie księżyca - 15 czerwca 2011

Taki niefart, że aż mi się z tego śmiać chce :) O całkowitym zaćmieniu księżyca trąbili w mediach od paru tygodni, ale niezbyt mnie to ruszało. Popatrzyć – owszem, ale paradować ze statywem? Nieee…

Wieczorkiem, tak w okolicach godziny 21:00, wylazłem na balkon obczaić zaplanowany na tę porę początek zaawansowanej fazy zaćmienia naszego naturalnego satelity. Spojrzałem do góry i stwierdziłem nie tyle zaćmienie księżyca, co całego wszechświata. Pieprzone chmury.

Wróciłem przed komputer przygotowywać dyplomy dla dzieciaków z grup tanecznych ARA. Po 23 znowu poszedłem na balkon i… czyściutkie niebo, a księżyca prawie nie widać – zaćmiony! Nagapiłem się więc i wróciłem przed monitor, ale wewnątrz mnie coś się tłukło. Z jednej strony nie zamierzałem robić zdjęć księżycowi, z drugiej zaś coś we mnie takich zdjęć chciało. Tylko, że mi się nie chciało, bo zdążyłem się już przełączyć w tryb wieczornego leniuchowania.

W końcu, chyba bardziej dla świętego spokoju, wyjąłem z szafy pokrowiec, a z niego statyw. Polazłem z nim na balkon, rozstawiłem go i wróciłem do pokoju po aparat. Po drodze włączyłem go i… w tył zwrot, bo nie ruszy – akumulator rozładowany. Padł sam z siebie, gdzieś między niedzielą a dzisiaj. Zamiennik. Oryginał padł w sobotę na weselu i jeszcze go nie naładowałem.

Ale oryginał nie zdechł całkiem, więc włożyłem go do aparatu i zadziałało. Przetransportowałem się więc na balkon, aparat osadziłem na statywie, MF i nieskończoność (o dziwo musiałem skorygować, bo ostrość trafiła gdzieś hen za księżycem), następnie pomiar światła, tryb M i ustawienia na „zdaje mi się”.

Czytaj całość…

Dębica Open Festival 2011 – zdjęcia

Fotorelacja z Dębica Open Festival 2011

Fotorelacja z Dębica Open Festival 2011

Czytaj całość na fotoblogu…

Ewa Romaniak i Jan Michalak w Pino Music Caffe – zdjęcia z koncertu

Czytaj całość na fotoblogu…

Jak wykorzystać zastane światło i cienie?

Wykorzystanie zastanego światła

Założenie było takie, aby twarz oświetlało światło wpadające z jednego wlotu wiaduktu, za tło miała robić jasna plama wylotu, a rola naturalnej ramy przypadła ścianom prostokątnego wiaduktu. Nie wyszło idealnie równo, ale winą za to obarczam kałuże i błoto pod nogami oraz sprzęty poukładane w względnie suchych miejscach.

Czytaj całość na fotoblogu…

Kodak Professional BW400CN

Niespełna pięć miesięcy zajęło mi zrobienie 36-klatkowej rolki Kodaka BW400CN. Trzeciego maja skończyłem ten film, wczoraj go wywołałem i zeskanowałem. Wrażenia? Dziwne. Wiele razy BW400CN spowodował pozytywny opad szczęki, ale nie zabrakło też pewnych rozczarowań.

Kodak BW400CN

Prawidłowo naświetlony Kodak BW400CN nie wymaga wiele podczas obróbki. Za to źle naświetlony daje popalić. (Porst CT-L + Beroflex Auto 28mm f/2.8)

Moim zdaniem Kodak Professional BW400CN nie jest opcją dla początkujących i nie jest też dla obcych. Z tym filmem nie tylko należy pracować nienagannie technicznie, ale trzeba go też poznać, aby wiedzieć, co lubi, a czego nie toleruje. Po pierwszej zrobionej rolce wiem już, że Kodak BW400CN nie tylko nie boi się światła, ale zdecydowanie je lubi. Może nie w tak dużych ilościach jak Ilford XP2 (tego dobrze jest prześwietlać nawet o 2 EV), ale tak do +1 EV nie powinno Kodakowi zaszkodzić. Więcej w opisach do poniższych materiałów edukacyjno-doświadczalnych ;)

Czytaj całość…